Günəşli bir gündə öz evində nahar edən Nadan müəllim «öz sevimli» arvadı ilə söhbət edərkən – daha doğrusu hansısa bir mənasız mətləbdən danışaraq artıq bu evdə adət halını almış bir dava yaratmaqla məşğul olarkən qapı döyüldü və qapının döyülmə dərəcəsindən xəbərin dəhşətli olacağını həm Nadan, həm də onun «sevimli» arvadı başa düşdülər. Əvvəlcə arvad bəd ağzını açdı və həmişə, hətta hamama, əlsuyuna gedəndə də etdiyi kimi heç bir evin kişisinə sərf etməyən bir fikir aşıladı: -Yəqin işıqdandı. Davamı...