Mən və dostum Ramin - bizdən yoxdu. Dostluğumuzu heç bir vicdan əzabı çəkmədən dırnaq arasında təssəvvür edə bilərsən. İkimiz də özümüzü ağacdakı sapsarı armud kimi dəymiş yazıçı hesab edirik-- yazıq o adamın halına ki,bizi yemək istəsın: ağzı burnu bizim həddındən artıq yetişmiş meyvəmizin selikli maddəsı ilə bulanacaq.Davamı...