Xaraba yurd kimi qalxıb içimdən
külək tüğyan edir o baş-bu başa....


Davamı...

Çayın yatağı da özünə məhbəs
Bu çayın daşları belə bərkdirsə,
Aramsız axması- adicə həvəs,
Bu çayın suyu da belə ləngdirsə,
Neylirəm bu boyda yer kürrəsini,
Neylirəm bu boyda yer kürrəsində..Davamı...

Duman tək itmisən xatirələrdə-
Xatirə dəftərin açım,açmayım?
Gözlərin əlindən uzaq Sibirə,
Isinmək üçün mən qaçım,qaçmayım?Davamı...

Yaman sakit,yaman səssiz,
Bu Bakının küçələri...
bu şəhər kimsəsiz sənsiz,
illah da ki, gecələri...Davamı...

Üzümdə baharın isti nəfəsi,
Dilimdə sevginin acı tamı var...
Hələ açılmayıb ömür qəfəsi,
Hələ Əzrailin çox bayramı var..Davamı...

Düşünən beyindir- qabaran əldir,
Alışan ürəkdir- danışan dildir..
Payızda soyuqdan büzüşsə,solsa
Yazın əvvəlində o yenə güldür!Davamı...

Uşaq vaxtı kölgəmlə oynamağı sevərdim.Elə indi də,bir də görürsən harasa gedənə,ya da şəhərimizin küçələrində avara-veyil gəzəndə,əsas da gecələr kölgəmlə demək olar ki,gizlənpaç  oynayıram.Elə indi də o vaxtkı kimi dala qabağa gedərək maraqla onun hərəkətlərini izləyirəm- kak v starıe dobrıe vremena –yəni ötən gözəl zamanlardakı kimi - bizim dildə tərcüməsi o qədər də dəqiq alınmır,bəlkə də mən alındıra bilmirəm.

Davamı...

Şəhərin küçələrinə payız gəlir- asta-asta,addım-addım.Payızın küləkləri xəlvətcə casusluq edir qoca şəhərin küçələrində,tinlərində,parklarında...O tin sənin,bu küçə mənim süpürür şəhəri gah o yana,gah bu yana....Elə bil ki,məqsədi heç süpürmək də deyil.Şəhəri,camaatı axmaq yerinə qoyubdu sanki.Day demir ki,bu şəhər neçə payız yola verib,bu insanlar neçə xəzan görüb...

Davamı...

Hardasa bir çoban deyir bayatı,

Hardasa bir çiçək açılır,solur...

Bu çoban həyatı,çiçək həyatı,

Mənim bu nigaran qəlbimə dolur...

Davamı...

Ayaz vurub çiçəkləri,

Gülündə hal qalmayıbdı... 

Davamı...